hoşçakal...
Bu kaçıncı ev hatırlamıyorum. Şu yaşıma kadar o kadar çok taşınmışız ki... 13 şehir 29. ev !
yetsin artık.
Bu gece son kez şu evde oturuyorum canım çok sıkılıyor açıkcası.,Tam alışmışken bir kez daha başka bir ev başka bir hayat.
Ben nereye aitim artık bilmek istiyorum. Her evde bir parçamı bırakıp gitmek üzüyor beni. Hatıralar... anılar... sevinçler... göz yaşları... kaldığımız her evin duvarlarına gömülüp gidiyor. İçerisindeyken kıymetini bilmediğimi anladım bu akşam.
Üzülüyorum ya basbaya üzülüyorum.
Anlamsız gelebilir bir çoğunuza ve gülebilirsiniz bile ama üzülüyorum kardeşim.
Akşam işten çıkınca ayaklarım bu eve doğru gidecek biliyorum :(
of of of ağlıyacam ulen :)
işte evimizden bir kaç kare ( en son resim ise olaya renk katsın diye : )









